Één van de onderwerpen was o.a. de folie. Buiten de overbekende zwarte folie had Hornbach ook een rubber folie meegegeven. Dit kwalitatief uiterst rekbare en sterke materiaal wordt momenteel zeer veel gebruikt bij de Efteling. Juist het rekbare karakter is handig om overlopen of andere slangen waterdicht door te folie te verwerken. Ook bij koudere temperaturen is dit materiaal handig om te gebruiken omdat het, in tegenstelling tot de plastic folie, niet harder wordt. Ook is het UV-bestendig en gaat het vele male langer mee. 

 Om de randafwerking te bespreken hadden we de beschikking over vijvermandjes, jute, vijvergrond, turfblokken, en grindfolie. Zelfs aan verlichting voor in de vijver was gedacht. Zelf had Mario een kunststof mat meegenomen welke was voorzien van zakjes waar (vijver)aarde in kon welke dan weer kon worden beplant. Na enkele seizoenen is van de mat niets meer zichtbaar door de groei van de gebruikte planten. 

 Hoofdonderwerp werd tijdens de avond toch wel de filtering van een vijver. Hierin zijn diverse mogelijkheden.Handig zijn de diverse in de handel verkrijgbare filtersystemen. Deze avond hadden we de beschikking over een filter met drie kamers, welke met diverse materialen kan worden gevuld. Overigens zat er standaard al een vulling in.  

Waar Mario uiteindelijk naar toe ging was het zogenaamde helofyten filter.In een vereenvoudigd schema komt het op onderstaande afbeelding neer:  

     Schema van www.bijbart.com 

De planten die met name geschikt zijn, zijn grasachtige planten, welke in staat zijn om deels onder water te staan zoals riet of lisdodde. Op deze wijze wordt het nuttige met het aangename gecombineerd. De werking is gebaseerd op de opname van afvalstoffen door de planten, maar vooral door de afbrekende werking door de bacteriën die zich in het substraat bevinden.  

Uiteraard werden er vanuit de groep nog andere invalshoeken gezocht. Iedereen beheerd zijn vijver uiteindelijk op zijn eigen manier. Diverse tips en ideeën werden dan ook uitgewisseld. 

 Mario wil ik hierbij ontzettend bedanken voor het delen van zijn kennis. Hornbach Tilburg wil ik bedanken voor het beschikbaar stellen van de artikelen, welke maar een fractie zijn van het zeer grote assortiment op vijvergebied welke bij hen aanwezig is. Mede dankzij hen hebben we weer een uiterst fijne en kennisrijke avond gehad.

Voor degenen die meer inhoudelijk willen weten hoe zo’n avond kan lopen en wordt ervaren volgt hierbij het verslag van de eerste doe avond in 2010. In het maandblad van de vereniging komt dit verslag ook terug.

DOE AVOND 3 FEBRUARI 2010

Deze eerste doe avond staat in het teken van “hoe lijm ik een aquarium in elkaar” en wordt er een inleiding gemaakt naar het biologisch filter.
Als we een vivarium en filter gaan bouwen zullen we eerst moeten nadenken. Een stuk papier en een pen is ook niet weg, evenals een liniaal en/of een rolmaat. Waar denken we dan over na:
• De plaats van de bak.
• De beschikbare ruimte.
• Welke verlichting passen we toe, denk aan de lengte van de lichtkap.
• Plaats van, en wat voor, filter.
• Wat voor techniek pas ik nog meer toe en waar plaats ik die?

Op de eerste avond hadden Matth. Heijen en Gerard Jacobs gezorgd voor de benodigde materialen als een glassnijder, kit en pistool, plamuurmessen, schilderstape, azijn, een spuitbus met zeepsop en uiteraard het, reeds voorgesneden, glas.
Het glas is ook zelf op maat te snijden. Houdt rekening met de dikte van het glas om de juiste maten uit te snijden. Schuur de kopse kantjes even af met fijn schuurpapier op een blokje (glassplinters kunnen zo door het schuurpapier, gebruik dus ook een blokje!)

Voordat we aan de slag gingen gaf Matth. een kort voorwoord over de geschiedenis van zijn hobby en wat de bedoeling was van deze avond. Verder kregen we van Gerard veel informatie over soorten glas, hoe te snijden, een aantal voorbeelden van manieren van lijmen (op de bodem, langs de bodem, op de bodem met steunstrip). Ook de diverse krachten die op het glas en de kitverbinding werken kwamen aan de orde. Bezuinig dan ook vooral niet op de kwaliteit van de kit. Gerard adviseert een siliconenkit op azijnbasis, waarbij geldt: hoe hoger het gehalte aan siliconen hoe beter. Elke kit die in staat is glas te verlijmen is geschikt. Na het uitharden van de kit de bak goed uitspoelen en ook kit die niet geschikt zou zijn voor aquaria is dan bruikbaar.
Alle informatie ontstond uit de vragen die vanuit de aanwezigen kwamen. Diverse mensen hadden leuke anekdotes en handige tips en weetjes. Na al deze informatie waren we wel even toe aan een pauze, maar ook tijdens de pauze werd vrolijk verder gesproken over het onderwerp.
Na de pauze was het dan zover: de praktijk. Centraal advies van Gerard was toch wel om te zorgen dat je van te voren alles bij de hand hebt, werk overzichtelijk en vooral schoon.
In eerste instantie zouden een aantal aanwezigen zelf een plaatje van de bak lijmen, maar de handigheid van Gerard maakte al snel duidelijk beter eerst even het kunstje af te kijken, hoewel Matth. nog een verwoede poging deed.
Voordat de glasplaten worden verlijmd worden deze eerst goed schoongemaakt met azijn. Het voordeel van azijn is dat het aanwezige vet wordt opgelost. Het door velen gebruikte aceton lost het vet niet (!) op, maar verplaatst deze eigenlijk alleen maar, zodat er altijd vet(resten) achterblijven.

Ook tijdens het lijmen kwamen er veel tips voorbij, niet alleen van Gerard, ook Piet Gijselhart kwam regelmatig met leuke weetjes. Gebruik ruim kit, voorkom luchtbelletjes, werk snel maar doordacht omdat kit binnen 10 minuten al een dicht vliesje vormt waardoor de aanhechting met een andere kitlaag minder goed zal zijn.
Na het verlijmen van de gehele bak werd de overtollige kit verwijderd. Gebruik veel zeepsop en een plamuurmes. uiteindelijk hoeft er alleen kit tussen de glasplaten te zitten en niet er langs. Hierna werd het geheel omspannen met schilderstape, waarna de bak kon gaan uitharden (duurt ca 24 uur, maar tegenwoordig kan met een goede kit de bak al na enkele uren voorzichtig worden uitgespoeld en gevuld). Na het uitharden kunnen de steunstrips verlijmd worden welke het doorbuigen van het glas voorkomen en meteen als steun voor de dekruiten kunnen dienen.

Wil men bij een bestaande bak een ruit vervangen, dan is hier een handige tip.
Maak aan de uiteinden van een stuk gitaarsnaar twee (houten) handvaten. Zaag vervolgens door de kit heen en men zal merken dat dit bijna als vanzelf gaat. Verwijder kitresten grondig, dit bevorderd een betere aanhechting met de nieuwe kit. Het losmaken met een stanleymes werkt meestal zeer moeilijk en de kans op krassen is zeer groot.

De techniek van het biofilter lijmen kwam eigenlijk tijdens het einde van het lijmen al ter sprake. De basis is uiteraard hetzelfde, zij het dat er extra schotten in de bak moeten worden gelijmd. Juist dit onderwerp maakte duidelijk dat zee- en zoetwater aquaria hierin verschillen. Zeewaterbakken worden zelden voorzien van een biologisch filter. In de plaats hiervan neemt bij zeewater de eiwitafschuimer een belangrijke plek in. Toch was de wisselwerking tussen de aanwezige zeewater- en zoetwater-mensen juist heel interessant. In tegenstelling tot de lezingen was er nu sprake van uitwisseling van ervaringen onderling. Dit werd aan het eind van de avond ook door iedereen onderkent.

Het directe contact met elkaar, het scala aan tips en het informeel samen de avond invullen werd als ontzettend leuk ervaren. Door de, uiteraard, lagere opkomst als tijdens onze lezingen was er meer sprake van uitwisseling van kennis. Niet alleen van de hobby maar ook van elkaar. De avond werd door alle aanwezigen dan ook als uiterst positief en heel erg leuk ontvangen.

Alles bij elkaar vonden we het de € 8.00 entree zeker de moeite waard. Ook dit jaar was er weer volop te genieten van de nieuwste technieken op filters en verlichting. Maar ook stonden er weer mooie achterwanden, meubels etc. kortom te veel om hier op te noemen.
Op de beurs zelf ging ieder zijn eigen weg en we hadden om een uur of 15.00 bij de uitgang afgesproken om naar ons tweede adres te gaan en wel de winkel van Zoo-Zajac zelf.
Voor mij persoonlijk was dit de eerste keer dat ik hier binnen was. Bij binnenkomst viel de mond al open van verbazing. Ik had het groot verwacht maar dit was totaal buiten proportie.
Persoonlijk stel ik dan ook de vraag: “Volgens mij kan dit alleen maar bij onze oosterburen”. Een dergelijk grote winkel had ik niet verwacht. Niet alleen op zoetwater-aquariumgebied was er van alles te krijgen maar ook het zee gebeuren was naar mijn mening behoorlijk aanwezig. Verder een giga vijverafdeling, boeken, terrarium, vogels en diverse zoogdieren. Wat mij wel opviel was dat er dieren verkocht werden welke in Nederland uit den boze zijn. Zo bestaat er een Europese wetgeving voor de dierenhandel en aangezien we hier in Europa leven vrees ik dat we hier in Nederland Roomser zijn dan onze Duitse Paus. Zo werden er bijvoorbeeld Kamsalamanders aangeboden (wel voor een aanzienlijk bedrag) welke hier in Nederland absoluut niet gehouden mogen worden.
Rond de klok van 17.00 uur reden we weer aan op Tilburg en onderweg werd er nog volop bijgepraat over de indrukken welke we weer hebben opgedaan. Ook werden er nog wat oude koeien uit de sloot gevist waardoor het maar weer een zeer geslaagde dag is geweest.

Voor de thuisblijvers onder ons.

Jullie hebben weer wat gemist maar we gaan zeker nog een keer, dus neem deze tip mee.